TRĄDZIK RÓŻOWATY

Jest chorobą o niewyjaśnionej w pełni etiologii.  Podłożem zmian są zaburzenie gry naczyniowej tzw nerwica naczynio-ruchowa. Naczynia krwionośne są „nadwrażliwe” na bodźce zewnętrzne. Wśród nich wymienia się przede wszystkim:

  • Promieniowanie UV: długotrwałe przebywanie na słońcu, solarium
  • Wysoka temperatura: gorące kąpiele, sauna
  • Wpływ warunków atmosferycznych: wiatr, mróz, duża wilgotność, wahania temperatur
  • Przyjmowane pokarmy: gorące napoje, pokarmy pikantne, alkohol
  • Leki stosowane miejscowo: kortykosteroidy
  • Kosmetyki : alkohol, aceton, menthol
  • Stres

Zmiany najczęściej obejmują czoło, policzki, grzbiet nosa, szyja, dekolt

W przebiegu trądziku różowatego można wyróżnić cztery stadia, które nie muszą następować kolejno po sobie. Wykwity chorobowe umiejscowione są symetrycznie, rzadziej jednostronnie.

Stadium prerosacea:

Wyróżniane wstępne stadium, poprzedzające wystąpienie zmian trądziku różowatego, określane jest często jako cera naczyniowa. W stadium tym widoczne są dyskretne zmiany rumieniowe, okresowo pojawiający się „rumieniec”. Rzadko pojawiają się teleangiektazje. Stadium to jest często utożsamiane ze zmianami charakteryzującymi osoby młode, zdrowe. Nic bardziej błędnego. Każda skóra mająca tendencje do okresowego pojawiania się flushingu, a więc zaczerwienienia, może być podłożem do rozwoju zmian właściwych dla schorzenia. Zmiany te oprócz twarzy często da się zaobserwować również na szyi i dekolcie.

I stadium

Stadium to charakteryzuje się gwałtownym, okresowym pojawianiem się intensywnego zaczerwienienia twarzy, najczęściej pod wpływem bodźców fizycznych, emocjonalnych. Dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, z towarzyszącym odczuciem pieczenia, świądu, nadmiernego ucieplenia skóry. Napady te trwają na ogół około 10 minut, następnie naczynia powoli obkurczają się.

II stadium

Zmiany naczyniowe ulegają utrwaleniu, przybierają postać zlewnych rumieni, widoczne są liczne teleangiektazje. Naczynia krwionośne pozostają trwale rozszerzone, nie powracają do pierwotnego kształtu.

III stadium

W kolejnym stadium choroby na podłożu rumieniowym rozwijają się zmiany o charakterze grudek i krostek. Dochodzi również do tworzenia się przewlekłego obrzęku. W stadium tym często dochodzi również do zmian zapalnych w obrębie narządu wzroku – przewlekłe zapalenie spojówek (conjunctivitis), zapalenie brzegów powiek (blepharitis) oraz rogówki (keratitis).

IV stadium

Do rozwoju tego stadium choroby dochodzi tylko u pacjentów płci męskiej. Polega ono na przeroście tkanki łącznej miękkich części twarzy, najczęściej nosa (rhinophyma).

Przy wdrożeniu odpowiedniego postępowania terapeutycznego należy kierować się przede wszystkim stadium klinicznym choroby. W stadium pierwszym, wstępnym, poprzedzającym wystąpienie zmian skórnych wystarczająca jest właściwie dobrana pielęgnacja oraz przestrzeganie zaleceń unikania wszystkich czynników powodujących pojawianie się rumienia.

 

  • W stadium pierwszym choroby właściwe jest stosowanie leków uszczelniających ściany naczyń krwionośnych, opartych na połączeniu witaminy C z garbnikami, związkami pochodnymi węglowodanów. Skuteczna jest również escyna związek pozyskiwany z kasztanowca zwyczajnego, będący połączeniem garbników, flawonoidów i saponin, a więc wszystkich pochodnych cukrowców mających wpływ na funkcje włosowatych naczyń krwionośnych. Stan naczyń krwionośnych poprawiają także wszystkie zabiegi wzmacniające ich ściany, oparte m.in. na naprzeniennym działaniu ciepła i zimna.
  • W stadium II należy rozpatrzyć możliwość zabiegowego zamknięcia naczyń krwionośnych, opartego na działaniu lasera, elektrokoagulacji, skleroterapii oraz kontynuować leczenie farmakologiczne.
  • W III stadium rozwoju choroby, kiedy to najczęściej pacjenci zwracają się po pomoc dermatologiczną właściwe jest wdrożenie antybiotykoterapii opartej na preparatach:
    tetracyklin
    metronidazolu
    minocyklina
    ampicilina
    Nadal kontynuowana powinna być terapia wzmacniająca naczynia krwionośne. W leczeniu miejscowym stosowane są preparaty identyczne jak w przypadku terapii trądziku pospolitego
    erytromycyna (w stężeniu 0,5-2,5%)
    clindamycyna 1%
    metronidazol 0,75-1%
    retinoidy:
    tretinoina 0,025-0,05%, adapalen 0,1%, kwas azelainowy 20%
    ze względu na częste współistnienie infekcji drożdżakowej na skórze, imidazole jak ketokonazol, terbinafina.
    Nadal kontynuowana powinna być terapia wzmacniająca naczynia krwionośne.

 

W IV stadium choroby niezbędne jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego, polegającego na usunięciu przyrosłych fragmentów tkanki podskórnej.

Pielęgnacja „cery naczyniowej”:

Pielęgnacja tego typu skóry opiera się na doborze właściwych preparatów, jak również wypracowaniu właściwego stylu życia, diety, sposobu spędzania wolnego czasu. Stosowanie się do zaleceń gwarantuje pacjentowi nie tylko poprawę wyglądu skóry, ale także opóźnienie, a czasem nawet wyeliminowanie pojawienia się zmian skórnych charakterystycznych dla dalszych stadium choroby. Właściwe postępowanie musi być skorelowaniem postępowania dermatologicznego i kosmetologicznego, ponieważ jedynie wspólnie uzupełniające się działania zapewniają sukces.

Zalecenia dla pacjenta:

  • Ochrona skóry przed UV (preparaty SPF> 40, zawierające przewagę substancji o charakterze filtrów fizycznych, np. tlenku cynku, dwutlenku tytanu)
  • Dieta-wyłączenie alkoholu, ostrych przypraw, kawy, mocnej herbaty, gorących płynów, ograniczenie soli
  • Opanowanie emocji
  • Wyłączenie hormonoterapii
  • Eradykacja Helicobacter pylorii – zastosowanie kuracji farmakologicznej

Zasady codziennej pielęgnacji:

  • Mycie twarzy letnią wodą, używanie płynnych zmywaczy (opartych na syndetach, nie zawierających mydeł alkalicznych), bez stosowania myjek, gąbek, delikatne osuszanie, bez pocierania
  • Indywidualny dobór preparatów pielęgnacyjnych (preparaty typu sensitive lub hypoalergiczne)
  • Dermokosmetyki poprawiające kondycję naczyń włosowatych
  • Unikanie silnego masażu wzmagającego grę naczyniową

W składzie preparatów kosmetycznych należy zwrócić uwagę na zawartość składników łagodzących rumień, pieczenie, a także wspomagających funkcje naczyń krwionośnych:

  • alantoina – pochodna białkowa, będąca produktem przemian biochemicznych zachodzących w szybko dzielących się komórkach, ma właściwości kojące, przyspieszające gojenie się
  • d-pantenol – prowitamina B5, substancja rozpuszczalna w wodzie, przyspieszająca gojenie się, regulująca gospodarkę wodną naskórka
  • mukopolisacharydy – połączenia cukrowców z resztami aminowymi, substancje o działaniu nawilżającym, wchodzą w skład substancji międzykomórkowej
  • witamina C – kwas askorbinowy, rozpuszczalna w wodzie, odpowiedzialna za strukturę naczyń włosowatych
  • witamina PP – nikotynamid, rozpuszczalna w wodzie substancja regulująca czynność rozkurczową naczyń krwionośnych
  • witamina K – filochinon, jest czynnikiem odpowiedzialnym za syntezę czynników układu krzepnięcia, stosowana celem przyspieszenia resorbcji wylewów krwawych.
  • garbniki – pochodne węglowodanów, będące połączeniem glukozy i kwasów uronowych, uszczelniają naczynia krwionośne, działają przeciwzapalnie, stabilizują witaminę C
  • dwutlenek krzemu – krzemionka, związek nieorganiczny będący nośnikiem tlenu, uszczelnia naczynia krwionośne, a poprzez swój zielony kolor jest również składnikiem preparatów kamuflujących rumień.

Makijaż kamuflujący:

Zasadami prowadzenia właściwego kamuflażu jest stosowanie korektorów o barwie zielonej, tuszujących rumień oraz unikanie preparatów kolorowych i odzieży w barwach podkreślających zaczerwienienie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *